Curtis Jerrells

Fenerbahçe'nin yeni guardı, genç çocuk, taze Avrupalı. Partizan ile Avrupa basketboluna adım attı, "kolej liginden beri takip ediyorum" diyemem, burada görüp tanıyorum kendisini. İstikrarlı şutu yok, hafif dağınık, biraz savruk, bunlar defoları. Delici, cesur, savunma konsantrasyonu yüksek ve topun eline yapışmadığı bir isim, bunlar da artıları... En azından bildiğimiz, Partizan'da tanıdığımız ya da tanıdığımızı düşündüğümüz kadarıyla görebildiğimiz eksi ve artıları(ydı)...

Ne bekledik bu çocuktan, ne bekliyoruz peki? Bir kere Ukic ile arkasındaki isim arasında uçurum olmasın, ona gerektiğinde omuz versin, gerektiğinde de tehdit etsin, hafif canını sıksın, ensesinde nefesini hissettirsin. Başka? Kısalarda Saras'ın veremediği, Ömer'in de artık yavaş yavaş vermekte zorlandığı savunma sertliği konusunda destekçi olsun, Kinsey ile farklı pozisyonun oyuncuları olmalarına rağmen orada doğan eksikliği kapatmaya yardımcı olsun. Daha başka? Çekinmeden çembere gitsin, bitirsin ya da eldeki bitirecek kişiye top geçirsin. Hafif gözü kara ama daha kontrollü, bir Prigioni ya da Papaloukas saha görüşüyle süslenmeyecek belki ama doğru pas tercihleriyle birlikte... Başka başka? Bu takımla birlikte büyüsün, gelişsin, bu takımın oyuncusu olsun. 'Fenerbahçe oyuncusu' kimliği, açlığı, parıltısı olsun. Emir 87, Gasper 87, Curtis 87... Genç, bizimle büyüyen-büyüyecek, hedefi Avrupa'da kalıcı ve başarılı olmak olan 'yabancı oyuncu'lar, güzel ve heyecan verici model.

Pek şimdiye kadar ne verebildi Jerrells? Tanıdığımız Curtis parkede mi? Cevap net: hayır. Rölantide gidiyor, sanki biri dizginlemiş gibi... Partizan'da gördüğümüz dinamik, hevesli Jerrells'tan şimdilik eser yok. Çembere gitmeyi çoğu zaman zorlamıyor bile, savunmada o iştahı yok, ritm bulamadıkça da zaten çok iyi olmayan bileğiyle çemberi dövebiliyor. Hani bunu söylemek için erken belki ama 'mutsuz' sanki, 'keyifsiz' en azından, tatsız...

Homurdanmalar başladı, fazlasıyla hem de... Yıllarca buradalarda, yanlış gördüğümüzü eleştirmemize alışanlar şaşırıyor belki de, "ulan ne buluyorsun, ne görüyorsun da savunuyorsun bu adamı?" diyorlar. Gördüklerimiz ve göremediklerimiz yukarıda, görmeyi beklediklerimiz var bir de elbette... 2 açıdan bakalım, ilki Curtis'in gözlerinden olsun. Ağustos başında takıma katılıyorsun, neredeyse tamamı yok. Oyunculardan yalnızca Gist ile daha önce birlikte oynamışsın, diğerlerini yeni tanıyorsun. Bir kısmı genç, bir kısmı senin oyuncun bile değil. Sonra 'babalar' geliyor ve onlarla doğru düzgün antrenman dahi yapmadan turne misali hazırlık maçlarına başlıyorsun. 'Ukic' gibi bir adam var ya da olacak senin önünde, asıl rolün o takıma dahil olduğunda belirginleşecek, onu da bekliyorsun. Hem takıma (oyuncu kadrosuna) hem de kulübe alışman zaman alıyor, alacaktır. Ha, denebilir ki "Bu ne kadar sürecek?" ya da "İyi de bu söylediklerin, yapabildiği şeyleri yapmasına engel değil ki?". İlkine cevabım "Çok sürmemeli ama biraz daha sabır", ikincisine henüz cevap bulamamak sıkıntı. '2 açı' demiştik, ikincisi de 'en kötü' senaryo. Curtis'e sabrettik, bir türlü bekleneni veremedi, olmadı, tutmadı. Adını koyabildiğimiz ya da koyamadığımız bir şeyler tutmadı. Yandık bittik mi? Ölür müyüz? Takımdan o parçayı çıkardın, yenisini koydun, olur mu?

Ben, en azından Partizan'daki Curtis'i istiyorum, kısa vadeli hedef bu. Sonrası için beklentiler daha büyük, bu çocuğun, ilk defa izleyene "hani nerede?" dedirtiyor olsa da o potansiyeli fazlasıyla var. Şu anda o potansiyelin yakınından dahi geçmemesi üzücü ve 'tedbir alma' vesilesidir. Tedbir kısmı içeride çözülecek bir şey, yani "Curtis görüşme odasına" çağrısı mı yapılır, derdi mi dinlenir, yoksa tamamen zamana ve takımda taşların oturmasına mı bırakılır, kenar yönetim ne yol izler bilmem. Ama taraftar olarak bir Enke muamelesi yapmamakta fayda var. En azından yukarıda bahsettiğim gibi, basitçe ne bekliyorum-olmazsa ne olur şeklinde bakmak yeterli. Samimiyetimle söylüyorum, hazırlık döneminde izlediğim Curtis'i tanıyamıyorum ya da "ben herhalde yanlış tanımışım" diyorum, o derece farklı. Ama halen, söyleyecek sözü var, öyle umuyorum. Hakan Demirel'e şansın, farklı nedenlerle defalarca güldüğü bir ortamda Curtis'e biraz daha sabır gösterebiliriz sanki galiba kesinlikle büyük ihtimalle herhalde. Yamuluyor muyum?